W uroczystość Wszystkich Świętych Kościół wpatruje się w niezliczone grono tych, którzy już cieszą się chwałą nieba. To nie tylko święci z ołtarzy i kalendarza, ale także ogromna rzesza ludzi, których imiona zna jedynie Bóg – matki i ojcowie, dziadkowie, sąsiedzi, przyjaciele, którzy żyli wiarą w zwyczajnej codzienności.

Ten dzień przypomina, że świętość jest powołaniem każdego z nas. Nie jest zarezerwowana dla wybranych, ale rodzi się z wierności Bogu w małych sprawach, z modlitwy, przebaczenia i miłości okazywanej drugiemu człowiekowi. Święci nie byli ludźmi bez słabości – pozwolili jednak, by Boża łaska przemieniała ich życie.

Biały kolor szat liturgicznych mówi o radości i o zwycięstwie Chrystusa nad śmiercią. Dlatego odwiedzając w tych dniach groby naszych bliskich, zapalając znicze i składając kwiaty, patrzymy z nadzieją – światło na grobach jest znakiem wiary w zmartwychwstanie i w życie wieczne.

Polećmy Bożemu miłosierdziu wszystkich naszych zmarłych, także tych pochowanych daleko stąd, w Polsce, na których groby nie zawsze możemy pojechać. 2 listopada, we Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych, szczególnie otoczmy ich modlitwą.